Maak kans op gratis toegangskaarten voor de Surabayaparty 2016

We kwamen als Indo’s net in Nederland aan. De gewoonten, de taal, de winkels, de straten, de markt en meer dingen waren nieuw voor ons of in ieder geval anders dan we gewend waren in Indië.
In die periode: net aangekomen tot ruim een aantal jaren later hebben we eigenlijk heel veel meegemaakt. Ook de Nederlanders moesten waarschijnlijk wennen aan sommige gewoonten en gebruiken van ons Indische mensen.
Velen van ons zijn al meer dan 50 jaar in Holland en hebben gegarandeerd veel  verhalen te vertellen.

Je eerste ervaring, indruk, gevoel toen je in Nederland aankwam. Het kan een leuk naslagwerk worden voor geïnteresseerden en vooral voor de generaties na ons.

Weet je nog lui wat er gebeurde toen je pas in Nederland kwam? Een heleboel dingen waren anders dan in Indië toch? Sommige dingen hadden we nog nooit gezien (een roltrap bijvoorbeeld of op de kermis dat ding op rupsbanden die in de rondte reed. Menige Hollanders hadden allerlei vragen over de botol Cebok. De sigarettenautomaat niet te vergeten …al was het maar door het verhaal van die Indische knul net in Holland die, ingefluisterd door zijn Indo vriendjes,  “Caballero” riep voor zo’n automaat.

Wat heb je meegemaakt, wat was anders dan in Indië, wat kwam vreemd over, wat had je nog nooit gezien enz.  enz. Als je deze herinneringen hebt, leuke, verdrietige, verbazende, uit de tijd dat je net in Holland was, stuur dat dan naar info@stichtingadinda.nl . Al die verhalen, ervaringen e.d. willen we gaan bundelen in een boekje.
Mocht je geen verhaal kunnen schrijven, ook geen probleem en helemaal niet erg hoor.
Vertel het in je eigen bewoordingen en wij zullen het dan vermaken en voorzien van tekeningen.
Stichting Adinda verloot onder de inzenders, 10 gratis toegangskaarten voor de viering van de speciale 25e Surabayaparty op 22 mei 2016.

Is deze vis vers?
In Indië liep mijn moeder wel eens mee met Annie onze kookbediende als ze naar de pasar ging om boodschappen te doen voor het eten. Vandaag gingen we vis eten….dus Annie aangekomen op de pasar liep naar een visboer. Daar begon ze op de vis te drukken om te zien of die nog vers was. Tot slot opende ze de kieuwen van de vis en beoordeelde ze de rode kleur.
Mijn moeder net aangekomen in Nederland dacht hetzelfde te kunnen doen op de markt en begon dus ook op verschillende vissen te drukken.
De Hollandse visboer keek haar streng aan en riep ”Mevrouwtje dat zijn geen fietsbanden hoor”.
Verschrikt keek mijn moeder hem aan en liep verder al mompelend “wah hopeloos je mag niet eens op een vis drukken”…”hoe dan als die vis niet vers is?”
Groeten
Frank 

P.S. Je verhaal per post opsturen mag ook hoor
 

zeker leuke gewoonten zeker

zeker leuke gewoonten zeker de potol tjebok

Ik heb het vroeger in 1955 met met een stukje Haagse courant moeten doen maar was toen der lijd nog leuk.

Vooral de indo feesten in Den Haag jammer ik was toen al niet een Indo feester.

Was alleen in Holland Pa had europees verlof (MPM) en daarbij zat ik redelijk vroeg in dienst als diestplichte bij de marine en werd jong marinier naar de antillen gestuurd was toen nog met pasasier schip.

goetjes Rudy alias de foevelaar.

Nieuwe reactie inzenden

Door gebruik van dit formulier accepteert u Mollom's privacybeleid.